[ سوره مريم ( 19 ) : آيات 56 تا 60 ] وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا ( 56 ) وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا ( 57 ) أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُكِيًّا ( 58 ) فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ( 59 ) إِلاَّ مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ شَيْئاً ( 60 ) ترجمه : و در اين كتاب ، ادريس را ياد كن كه پيامبرى صديق بود و به او رفعت و عظمت بخشيديم . اين پيامبران ، از نعمت خداوند برخوردار شده ، از ذريهء آدم و از ذريهء كسانى كه با نوح بكشتى سوار كرديم و از ذريهء ابراهيم و اسرائيلند و از كسانى هستند كه آنها را هدايت كرده و برگزيده‌ايم . هر گاه آيات خدا بر آنها خوانده شود ، به سجده مىافتند و مىگريند : پس از آنها مردمى ناشايسته آمدند كه نماز را ضايع و شهوات